ชาติ ชรา โสกปริเทวะ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 28 / 56

รวมพระธรรมเทศนา ๒ : พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (ไชยบูลย์ ธมฺมชโย) 74 “ข้าพระองค์ได้ถวายทานแด่ทักขิไณยบุคคล ดุจ หว่านพืชแม้เล็กน้อยในเนื้อนาดี ผลย่อมงอกงามไพบูลย์” และเพื่อจะประกาศความสำคัญของทักขิไณยบุคคล จึ

เนื้อหาเกี่ยวกับการถวายทานต่อบุคคลที่มีศีลและคุณธรรม โดยยกตัวอย่างคำพูดของอินทกเทพบุตรที่กล่าวถึงความสำคัญของการทำบุญ แม้ว่าจะเป็นจำนวนทานน้อยแต่ถ้าทำด้วยใจที่บริสุทธิ์ก็ให้ผลอันไพบูลย์มากกว่า ขอให้มอ

รวมพระธรรมเทศนา ด - พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (ไชยบูลย์ ธ ม ม ซ โ ย) 37 ชาติ และจะมีความสุขไปทุกภพทุกชาติ ตราบกระทั่งเข้าสู่พระนิพพาน ดังนั้น นักสร้างบารมีต้องเป็นผู้มีกำลังใจเข้มแข็ง อย่าหวั่นไหวในการ สร้า

เนื้อหาเกี่ยวกับการสร้างบารมีในช่วงเวลาที่ยากลำบาก และความสำคัญของการทำบุญในชีวิตรวมถึงการบวชอุบาสกแก้ว 900,000 คน เป็นการแสดงความกตัญญูกตเวทีและถวายพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว การชักชวนร่

87 รวมพระธรรมเทศนา ๔ ในอดีต มีพระอรหันต์รูปหนึ่งชื่อ “รโห- สัญญิกะ” ท่านเป็นพระสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ของเรา ได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ตั้งแต่ ๗ ขวบ เป็นสุขาปฏิปทา ขิปปาภิญญา คือ ผู้ที่ปฏิบัติได้ส

พระรโหสัญญิกะ เป็นพระอรหันต์ที่บรรลุธรรมตั้งแต่อายุ ๗ ขวบ ท่านมีอิทธิฤทธิ์และอภิญญา ๖ ช่วยในการปฏิบัติธรรมและยกระดับจิตใจให้สูงขึ้น ท่านได้เล่าเรื่องราวในอดีตชาติของตนว่าได้สร้างบารมีมากมายและเคยได้พบ

บนเส้นทางของเ งผู้นำ ២៨២ สอบถามเรื่อยไป จนกระทั่งถึงชายแดน ก็ยังไม่พบผู้ใดติเตียน พระองค์ มีแต่คำว่า “ทีฆายุโก โหตุ มหาราชา ขอให้พระราชา ของเรา จงมีพระชนมายุยิ่งยืนนาน” ฝ่ายกษัตริย์แคว้นโกศลพระนามว่า

เรื่องเล่าเกี่ยวกับพระราชาทั้งสองพระองค์ที่มีอำนาจและอายุเท่ากัน แต่ไม่มีใครยอมหลีกทางให้กัน ทั้งสองพระองค์ได้เรียนรู้เกี่ยวกับตนเอง ผ่านการสอบถามและการเดินทางในชนบท สุดท้ายการพบกันนี้นำมาซึ่งบทเรียนใ

เส้นทางจอมปราชญ์ (๕) ៤៨៦ หลวงพ่อจะค่อยๆ ทยอยนำมาเล่าให้ได้ศึกษากันเอาไว้ ขอให้ ทุกคนเชื่อมั่นในผลแห่งการทำความดีว่าจะติดตามตัวเราไปทุกภพ ทุกชาติแน่นอน ไม่ทอดทิ้งเราไปไหน จะติดอยู่ในศูนย์กลางกาย ฐานที่

หลวงพ่อชี้ให้เห็นว่าผลแห่งการทำความดีจะติดตามเราไปทุกๆ ชาติ และอยู่ในศูนย์กลางกายของเรา การทำความดีจะให้ผลดีในชีวิต ส่วนการกระทำที่ไม่ดีจะนำมาซึ่งความทุกข์ ดังนั้นควรประพฤติธรรมและทำความดีอย่างสม่ำเสม

วิธีแบ่งแยก บุคคล ๒๕๔ ในที่สุดมาณพได้กล่าวทูลยกย่องพระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่า พระองค์เป็นผู้ประเสริฐ หลักธรรมของพระองค์นั้นดีแล้ว จึง ประกาศตนเป็นอุบาสกตลอดชีวิต ถือพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งที่ ระลึกอันสูงสุ

บทความนี้พูดถึงว่าความดีและคุณค่าของคนไม่ขึ้นอยู่กับชาติตระกูล แต่ขึ้นอยู่กับการกระทำของตนเอง มาณพได้กล่าวถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่าเป็นแบบอย่างของความดี และเน้นว่าการใช้โอกาสที่หาได้ยากในชีวิตนี้ในการ

Bsumaประช ความสุขของพระโสดาบัน บรรลุธรรมกายโสดาบันเป็นต้นไป มีอยู่น้อย เพราะท่านสามารถ ยกใจ ขึ้นสู่กระแสพระนิพพานได้แล้ว สามารถย่นย่อการเวียน ว่ายในสังสารวัฏให้เหลือน้อยลงมาได้ไม่เกิน ๗ ชาติเท่านั้น อ

การบรรลุธรรมกายโสดาบันทำให้เกิดความสุขมากขึ้น ลดการเวียนว่ายในสังสารวัฏให้น้อยลงเหลือไม่เกิน ๗ ชาติ แม้ยังมีทุกข์อยู่บ้าง แต่ทุกข์นั้นน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด เทียบกับวิถีชีวิตของปุถุชนทั่วไปที่ยังประสบท

ม ห า พ ร ห ม - ม ห า บุรุษ ๓๗๘ และสัตว์ที่ไม่มีราคะ รู้จักจักรวาลนี้และจักรวาลอื่น และ รู้จักความมาและความไปของสัตว์ทั้งหลาย” แม้พวกพรหมจะเป็นผู้ที่มีฤทธิ์มีเดช มีอานุภาพมาก หรือจะมีอายุขัยยืนยาวมากน

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงความเข้าใจเกี่ยวกับพรหมและกิเลส แม้พรหมจะมีอานุภาพและอายุขัยยืนยาว แต่ยังต้องเวียนว่ายตายเกิด จนกว่าจะสิ้นกิเลสเช่นเดียวกับพระอรหันต์ การขจัดกิเลสถือเป็นกิจที่สำคัญ แม้ว่าพรหมจะม

กระแสแห่งกรรม (๑) ๔๕๖ อิ่มท้องสักวันเดียวจนถึงวันจะตาย จึงได้กินอิ่ม คือได้กินรกคน อิ่มท้องอยู่วันหนึ่ง ถัดจากเกิดเป็นยักษ์ ก็ไปเกิดเป็นสุนัข ๕๐๐ ชาติ แม้เมื่อเกิดเป็นสุนัข จะได้กินรากอิ่มท้องวันเดียว

เนื้อหาเล่าถึงมิตตพินทุกะที่เกิดในตระกูลจนตรอกและมีชีวิตที่เต็มไปด้วยความยากลำบาก ต้องอดอยากแต่แรกเกิด สุดท้ายได้ศึกษาและทำงานเพื่อความอยู่รอด เรื่องราวนี้เป็นการสะท้อนถึงผลกรรมที่ส่งผลต่อชีวิตและการม

Dsuะเพื่อประชา ความอัศจรรย์แห่งมนต์ (๑) ៤៦៩ สิ่งที่เป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสำเร็จในชีวิต ของคนเรา มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น คือบุญ เป็นสิ่งที่ทำให้เราสม ปรารถนาในทุกสิ่ง เราจะเป็นผู้ที่สมบูรณ์บริบ

บทความนี้เปิดเผยถึงความสำคัญของบุญในการทำให้เราบรรลุเป้าหมายที่เราปรารถนา มันเป็นแหล่งที่มาของความสุขและความสำเร็จ โดยเน้นว่าการสั่งสมบุญเป็นสิ่งที่ควรทำทุกวันและทุกเวลา เมื่อใดที่มีโอกาส การใช้ประโยช

ธรรมะเพื่อประช ความอัศจรรย์แห่งมนต์ (๒) ๔๗๗ การปฏิบัติธรรมเจริญสมาธิภาวนาคือการทำใจให้หยุดนิ่ง เพื่อกลั่นใจของเราให้สะอาดบริสุทธิ์ผ่องใส เพราะใจที่บริสุทธิ์ ผ่องใส จะเป็นใจที่มีคุณภาพ มีความละเอียดนุ่

การปฏิบัติธรรมเจริญสมาธิภาวนาคือการทำใจให้หยุดนิ่งเพื่อกลั่นใจของเราให้สะอาดบริสุทธิ์ผ่องใส ใจที่บริสุทธิ์จะเป็นใจที่มีคุณภาพและควรแก่การงาน การนำใจมาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เพื่อเข้าถึงพระรัต

ธรรมะเพื่อประชาชll อานิสงส์ถวาย ที่นอน ๖๓ พระธรรมกายเป็นแก่นแท้ของพระพุทธศาสนา และเป็น แก่นชีวิตของมวลมนุษย์ทุกๆ คน ทุกๆ ชาติ ทุกๆ ภาษา เป็น เป้าหมายที่ทุกๆ คนเกิดมาแล้วต้องแสวงหา ไม่ว่าจะรู้หรือไม่รู

บทความนี้อธิบายถึงอานิสงส์ของการถวายที่นอนแด่พระพุทธเจ้า โดยเน้นความสำคัญของการเข้าถึงพระธรรมกายภายในตัวเรา ซึ่งถือเป็นเป้าหมายหลักของทุกคนที่เกิดมา การปฏิบัติธรรมเพื่อเข้าถึงพระธรรมกายจะทำให้เรามีควา

๒๘ อ า น ส ง ส์ ถ ว า ย ย า รั ก ษ า โ ร ค ผู้ใดได้ถวายเภสัชแก่เราตถาคต บุคคลนั้นจักรื่นเริงใน สุคติโลกสวรรค์เป็นเวลาแสนมหากัป เมื่อมาเกิดเป็นมนุษย์ จะได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ครองทวีปทั้งสี่ 9,000 ช

ธรรมะเพื่อประชาชll อานิสงส์ถวายยารักษาโรค ๒๕๓ โลกสวรรค์เป็นเวลาแสนมหากัป เมื่อมาเกิดเป็นมนุษย์ จะได้ เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ครองทวีปทั้งสี่ 9,000 ชาติ และไม่ว่า จะเป็นมนุษย์หรือเทวดา ก็จะเป็นผู้มีโรคน

การถวายยาและทานเป็นการสร้างบุญที่ส่งผลดีในภพชาติต่างๆ บุญจะนำไปสู่การเกิดในสุคติและมีสุขภาพที่ดี ตลอดจนสามารถมีบรรลุธรรมได้ง่ายขึ้นในชาติถัดไป นอกจากนี้ยังมีการแสดงออกถึงความเมตตาที่สูงส่งต่อผู้อื่นใน

Dsuem ประชาช อานิสงส์ถวายอาหารบิณฑบาต ๓๕๕ ภัตตาหาร” พระราชาทราบความต้องการของพระมเหสีก็ทรง อนุญาต ได้ประทานสมณะผู้อบรมอินทรีย์แก่พระมเหสีนั้นตาม ความต้องการ พระมเหสีดีใจอย่างมาก รีบกระวีกระวาดรับบาตรข

ในพระไตรปิฎกกล่าวถึงอานิสงส์ของการถวายอาหารบิณฑบาตว่าเป็นการสร้างบุญที่ยิ่งใหญ่ ที่ทำให้พระมเหสีมีบุญญาบารมีและได้เป็นมเหสีของเทพชั้นสูง พระนางถวายอาหารไม่ขาด ซึ่งส่งผลให้ได้เกิดในสวรรค์และเป็นมเหสีถึ

ประโยค - อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา นาม อตฺถ โยชนา (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 17 ปฐมปริจเฉทตฺถโยชนา หน้า 17 วคเค โฆสา.....ปฐมา ทวิตต์ สิ โส ฯ สฏฐ ภูโตติ สมภูโต โย สงฺโฆ ธมฺมสฺสวเนน อริยาย ชาติยา ชาตตฺตา

บทนี้เสนอการวิเคราะห์และตีความเกี่ยวกับการอภิธรรม โดยเฉพาะในแง่ของความหมายของสัจธรรมและคุณลักษณะของสิ่งต่าง ๆ ที่เกี่ยวพันกับศาสนา เช่น ปัญญาและการปฏิบัติ ซึ่งแสดงถึงความลึกซึ้งของหลักการพุทธศาสนาและก

ประโยค - อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา นาม อตฺถ โยชนา (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 33 ปฐมปริจเฉทตฺถโยชนา หน้า 33 อญฺญ์ เอกธมฺม สมนุปสฺสามิ เอว จิตฺตนฺติ อาทิสุ จิตตสทฺโท วัย ฯ อถวา ฯ จิตเตติ วิสิฏโฐ ภวตีติ จิ

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับอภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปัญจิกา โดยเน้นเรื่องการวิเคราะห์ จิตใจและการเข้าใจในความหมายต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับจิตตในบริบทต่าง ๆ ความสำคัญของการจำแนกระดับจิตใจ และการปรับแนวทางการสอนท

ประโยค - อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา นาม อตฺถ โยชนา (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 60 อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา หน้า 60 จสทฺทสฺส โยโค ฯ วนฺทน์ อรหที่ติ วนฺทเนยย ย รตน์ โลกสฺส วนฺทน์ อรหติ อิติ ตสฺมา ติ รัตน์ วนฺทเ

เนื้อหานี้กล่าวถึงแนวทางและวิธีการศึกษาพระอภิธรรมอย่างลึกซึ้ง โดยเน้นบทบาทของอาจารย์ในการสอนและการพัฒนาจิตใจ ซึ่งจะช่วยให้ผู้เรียนสามารถเข้าใจได้ดียิ่งขึ้น อภิธรรมมีความสำคัญต่อการทำความเข้าใจในหลักธร

ประโยค - อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา นาม อตฺถโยชนา (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 66 อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา หน้า 66 ยถาธิปเปโต วิเสสนุตตรปโท ฯ ยถาสทฺโท วิจฉาวาจโก ฯ อริยัติ ปวตฺติยตีติ อตฺโถ ย ผล ปณามเจตนาสงฺขา

บทที่ 66 ของอภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา พูดถึงแนวทางการตีความอริยัติในแง่ของเจตนาและผลการดำเนินการที่มีต่อการศึกษาธรรมอย่างลึกซึ้ง เนื้อหาเชื่อมโยงไปถึงกรณีศึกษาในเรื่องของสุขภาพและโรค โดยมีการอธิบาย

ประโยค - อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา นาม อตฺถโยชนา (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 77 ปฐมปริจเฉทตฺถ โยชนา หน้า 77 อาทิมาห์ ๆ อยู่ ปน อตฺโถ อวยวตโถ ๆ อยนฺติ อวยวตโกติ ปทสฺส วิเสสน์ ฯ ปนสทฺโท วิเสสตฺโถ ฯ อวยวัตโ

ในเนื้อหาของอภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา มีการเสนอวิเคราะห์และอธิบายความหมายที่เกี่ยวข้องกับธรรมะ เช่น อวยวัตถุกับการพิจารณาเงื่อนไขต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อวิถีการดำเนินชีวิตของผู้ปฏิบัติธรรม โดยอ้างอิงถึงห